Ingezonden door: Anny
18-04-2011

Waarom niet?

Het idee om zelf een stukje te schrijven over iets wat je weet (of zou willen weten) durf ik eigenlijk niet aan, maar ik doe het toch! Wat mij als oudere verwondert is dat alle (?) ouders hun kinderen zelf naar school of crêche brengen.Ik vind dat nogal een belasting. Altijd de tijd in de gaten te moeten houden om niet te laat te komen en dus vaak te moeten haasten lijkt me belastend. Waarom maakt men onderling geen afspraken om dat om de beurt te doen? Als in een wijkje een paar ouders dat zouden doen komen er tenminste ook eens dagen waarop je meer ontspannen de dag doorkomt.
Als het een kwestie is van contacten leggen kan daar een centraal punt voor gemaakt worden.
Iemand die wil beginnen met coördineren en bereid is om als centraal adres te dienen, zou het allemaal wat makkelijker maken.
Als men dat zou willen kan men de eerste tijd van mij gebruik maken.
Ik ben benieuwd of ouders er ook zo over denken!

Reageer op deze inzending
Op 18-04-2011 schreef j.a. de jong:

wij hebben de kinderen altijd met plezier naar school gebracht.
dat geregel en (vaak) gehaast hadden wij er wel voor over.
tijdens het naar school lopen lekker praten over ditjes en datjes.
de eerste leerjaren mocht je meelopen de klas in en kon je een praatje maken met de leerkracht.
een prettige herinnering.
Op 18-04-2011 schreef Simone:

Ik vind het wegbrengen en ophalen meestal gezellig. Kinderen blij mij weer te zien en even een praatje met leidsters en andere ouders.

Daarnaast zou je met het brengen en halen van meerdere kinderen een vervoersprobleem krijgen. In mijn wandelwagen passen maar twee kinderen, op de fiets ook. Leeftijdsgenoten van mijn kinderen kunnen zelf nog niet het hele eind naar huis lopen. Mensen met auto's hebben meestal niet meer autostoeltjes dan die ze voor hun eigen kinderen nodig hebben.

In geval van nood zou ik wel een extra kind mee naar huis nemen hoor, maar praktisch is het niet.
Op 18-04-2011 schreef Buschauffeur:

Lijkt me lood om oud ijzer of je nu om 8 uur je kind bij een verzamelpunt van een andere ouder moet inleveren, of om 8.30 bij school.
Voor het kind ook niet zo leuk om als een 'last' voor de ouders te worden gezien.
Moet je niet aan kinderen beginnen, als je dat allemaal te veel vindt.
Op 18-04-2011 schreef Anny :

Aan de reacties te zien vindt men het helemaal niet erg om de kinderen weg te brengen.
Daar ik zelf uit een tijd kom waarin we zoveel kinderen hadden dat die op een gegeven moment met elkaar samen naar school gingen, heb ik het dus denkelijk somberder ingezien dan het is.
Ik vind de opmerking dat men geen kinderen moet nemen als men daar niet toe in staat is onjuist. Het wekt de indruk dat iemand die wel in de knoei komt door het halen en brengen en een oplossing zoekt geen goede ouder zou zijn! Als beide ouders werken is er niets op tegen om af en toe ook eens aan jezelf te denken.
Kinderen het idee geven dat wat zij willen het allerbelangrijkst is is (in mijn ogen) niet altijd juist!
Op 19-04-2011 schreef Cris:

Ik vind het idee heel leuk, maar ik zou de verantwoordelijkheid over mijn kinderen niet aan een vreemde willen overdragen op weg naar school.
Het is nogal een lekkere wereld tegenwoordig.
Je kan bijna niemand meer vertrouwen.

Het is geen gedoe of geregel, het hoort er gewoon bij en de kinderen vinden het gezellig.

De meeste ouders doen met plezier!
Het kost geen enkele moeite en je bent er even uit.


Op 24-04-2011 schreef Buschauffeur:

Wel graag lezen wat er staat, A.U.B.
Ik heb het niet over "in staat zijn".
Ik zeg alleen dat wanneer je niets voor al dat gedoe voelt, je niet aan kinderen moet beginnen.
Tegenwoordig kun je die keuze, technisch gezien, heel makkelijk en weloverwogen maken.
We leven niet meer in de tijd van "every sperm is sacred" (monty python: The Meaning of live).
Op 24-04-2011 schreef Anny:

Dit loopt uit op iets wat nooit de bedoeling van mijn stukje was. Ik ben van de oude stempel en woonde in een straat waar men elkaar vaak afloste als men het druk had.
Ik geloof niet dat ik een slechte moeder was omdat de buurvrouw af en toe mijn kinderen meenam en zij niet omdat ik soms op de hare paste.Het zou volgens mij de harmonie in een straat of buurt ten goede komen als men af en toe op elkaar zou kunnen rekenen. Kinderen ervaren het samen met andere kinderen naar school gaan echt niet als afschuiven maar vinden het vaak leuk.
Ik heb het niet over een soort betaalde wegbrengservice
maar als het samenleven in een straat door wederzijdse vriendelijkheid. Als papa of mama daardoor wat minder moe zou zijn, is dat voor de kinderen een voordeel.
De opmerking dat als je het wegbrengen niet wil je geen kinderen moet nemen slaat nergens op. Dan kun je net zo goed zeggen dat je niet moet werken als je kinderen wilt.Want bij de crèche laat je ze bijvoorbeeld toch ook over aan anderen?
Op 25-04-2011 schreef Freek:

Ik geef Anny gelijk; ik moet toegeven dat ik het als ouder een wenselijke situatie vind.

Helaas hebben we steeds meer en meer te maken met individualisering. Hoe graag ik het ook zou willen .. steeds vaker kent men niet eens zijn/haar buurman.

Hoe minder mensen je kent .. hoe minder mensen je vertrouwd en dan geef je niet zomaar je kinderen mee. De leidsters / lereren ken je vaak nog beter dan je buurman! (...)

Wellicht is het een idee voor de autorijdende ouders die hun kinderen 's ochtends met formule 1 snelheid naar school brengen om die te laten carpoolen?
Op 26-04-2011 schreef Anny:

Eigenlijk een nare gedachte dat we zover komen dat we zelfs onze buren niet meer zouden kunnen vertrouwen hè? Misschien is het daarom extra belangrijk om wat meer contact te maken. Het lijkt dan op een maatschappij waarin ik mijn kleinkinderen niet zou willen zien opgroeien. Vertrouwen krijg je door het te geven zei men vroeger, moeten we maar weer eens proberen......
Op 26-04-2011 schreef Cris:

"Vertrouwen krijg je door het te geven zei men vroeger, moeten we maar weer eens proberen......"

Dat zeiden de ouders op het hofnarretje in Amsterdam ook.

Op 27-04-2011 schreef Anny:

Wat dan weer terugverwijst naar een eerdere opmerking van mij, dat de kinderen wel bij een crêche of naschoolse opvang worden geplaatst wat ook een kwetie van vertrouwen is!
Op 24-07-2011 schreef Cor:

Volgens mij vergeet u iets.
Dat het kind wellicht het prettig vindt om door pa of ma naar die lange créche uren gebracht te worden.
Dat het kind de hele dag met surrogaatverzorgers moet optrekken, afgezien van de medestudenten van het kind.
Die zitten misschien wel met een loyaliteitsconflict waar later weer hulp voor gezocht dient.

Stel me zo voor dat het goed bedoeld is.
Ik verplaats me ook in het kind zelf.
Kinderen hebben ouders nodig.
Beter een ouder thuis dan een beetje meer kaas op de boterham.

Interessant artikel is het wel.

C.