Verhaal

Natuur dichtbij heeft eigen charme

Geplaatst op 21 mei 2020, 17:21 uur

Ik zit in een distelparadijs

Hier liepen we ooit, op dik ijs

met gaten

Er borrelde lucht uit de gaten omhoog

Vervuild was de plas, en achtergelaten

gif wat de bodem beroerde

maakte zich zo bekend

Een vader met slee, toen

Nu visser met tent

geniet van het uitzicht

Het water egaal

Een zachte avondbries wuift door het zonlicht

De oevers zijn stil

De vogels verdwenen

Op een eiland verschenen

bomen, nu kaal

Een fietser schrijdt roerloos

de bomen voorbij

Geruis van de snelweg

en flarden van stemmen

In de verte stuitert de echo van tijd